"Οδύσσεια μεταναστών". Προβολή - συζήτηση στον "Ιστό", με τον φωτορεπόρτερ Γιώργο Μουτάφη

Πολίτης ή Τρομοκράτης;

αναδημοσίευση: ΙΣΤΟΣ

γράφει η Χριστιάνα Βλαχάκη

Η χρονιά της γέννησής μου ταυτίζεται σχεδόν με την εποχή πτώσης της χούντας στην Ελλάδα. Δεν  έχω μνήμες πολέμου, εμφυλίου, δεν έχω ρίζες αριστερές ή δεξιές, δεν έχω αγώνες στο βιογραφικό μου. Είμαι ο μέσος σύγχρονος ανθρωπάκος. Μεγάλωσα στην εποχή των μεγάλων αλλαγών της μεταπολίτευσης. Τα παιδικά μου χρόνια ήταν εύκολα. Στιγματίστηκαν από δυο γονείς που δούλευαν πολύ για να προσφέρουν τα πάντα στα παιδιά τους, που έλπιζαν σε μια καλύτερη κοινωνία, κι απ’ την ιδεολογία πως η τιμιότητα, η γνώση και η εργατικότητα οδηγούν στην προσωπική και επαγγελματική επιτυχία και κοινωνική αναγνώριση. Σ’ αυτό το πλαίσιο δεν ένιωσα ποτέ την ανάγκη να ενταχθώ σε συλλογικότητες, πίστευα ότι η πρόοδός μου ήταν καθαρά θέμα ατομικής εργασίας και προσπάθειας. “Κοίτα τη δουλειά σου κι άσε τους άλλους να κάνουν ότι αυτοί νομίζουν. Ο καλός άνθρωπος δε χάνεται. Αν είσαι εσύ εντάξει δεν υπάρχει περίπτωση να μην αναγνωριστεί.”

Με σημαία μου λοιπόν τις αρχές και τα πιστεύω αυτά, προχωρούσα στη ζωή. Κάθε χρόνος της ενήλικης ζωής μου που περνούσε, λειτουργούσε σαν ένας μικρός σεισμός που κουνούσε τις βάσεις πάνω στις οποίες είχα οικοδομήσει τη ζωή μου. Ήμουν τίμια αλλά οι άλλοι με αντιμετώπιζαν ως γραφική. Ήμουν εργατική, αλλά οι άλλοι το θεωρούσαν βλακεία να μη λουφάρω όταν μπορούσα. Είχα γνώσεις, αλλά δε φαινόταν να ενδιαφέρεται κανείς γι’ αυτές. Πίστευα στην ατομική εργασία και προσπάθεια, αλλά χαρούμενη ήμουν μόνο όταν τύχαινε να συνεργάζομαι και να πετυχαίνω πράγματα μαζί με άλλους.

Όλ’ αυτά λειτουργούσαν για χρόνια σαν τριγμοί των βάσεών μου, αλλά ποτέ δεν είχα τολμήσει να τ’ αμφισβητήσω. Έως….

Έως ότου έφτασε η εποχή της λεγόμενης κρίσης. Όπως όλοι αρχικά πίστεψα πως: κρίση είναι θα περάσει. Στήθηκα μπροστά απ’ την TV να δω τι λένε οι “εκπρόσωποί” μας στη βουλή, προσπάθησα να πειστώ από επιχειρήματά τους, αλλά κι από επιχειρήματα δημοσιογράφων των επικρατούντων και κυρίαρχων ΜΜΕ. Το μόνο που κατάφερα ήταν ν’ ανεβάζω την πίεσή μου την ώρα των ειδήσεων και των πολιτικών εκπομπών κι έπειτα για να ισορροπήσω να φλερτάρω με την κατάθλιψη στον καναπέ μου. Μετά από χρόνια αποχής αποφάσισα να πάω να ψηφίσω στις εκλογές. Αυτό που επέλεξα φυσικά δεν ήταν η επικρατούσα τάση. Τότε λοιπόν ήταν που αποφάσισα….δεν ξέρω πως και γιατί – μάλλον είναι αυτή η αρχέγονη δύναμη που όλοι έχουμε μέσα μας και που μας σπρώχνει στη ζωή – να κλείσω την TV. Ξαφνικά ο χρόνος μου πολλαπλασιάστηκε. Κι ενώ για χρόνια θεωρούσα πως η τηλεόραση με βοηθά να χαλαρώσω μετά από μια κουραστική μέρα, ανακάλυψα κι άλλα πράγματα που λειτουργούσαν έτσι, για να μην πω και καλύτερα. Αργότερα ένιωσα την ανάγκη να μην είμαι μόνη πια. Τότε αποφάσισα να συμμετέχω στον Ιστό. Είχα ένα γνωστό εκεί κι ήταν ο μόνος από τους φίλους μου που χαμογελούσε, που είχε μια γλύκα στη ματιά του και μια ηρεμία όταν μιλούσε. Αυτά ήταν που με τράβηξαν σ’ αυτόν -αυτά ήταν μάλλον  που μου έλειπαν πιο πολύ στη ζωή μου- κι έτσι σε μια προσπάθεια να τον γνωρισω καλύτερα, άρχισα να συχνάζω στα “λημέρια” του, ένας εκ των οποίων και μια κατάληψη ο “Ιστός”. Και να’ μαι πια κοντά στα 40, για πρώτη φορά έως τώρα, σ’ ένα χώρο “κέντρο ανομίας”, σύμφωνα με τα λεγόμενα των κουστουμάτων της τηλεόρασης. Αυτό ήταν και το κρίσιμο σημείο, η κρίσιμη καμπή στην ατομικό-κεντρική – έστω οικογενειακό-κεντρική – ζωή μου. Έκανα την υπέρβασή μου να πάω σε κάτι που δε γνώριζα καν τι είναι.

Κι ενώ στην τηλεόραση άκουγα για χώρους ανομίας, γκαζάκια, μπουκάλια μπύρας και κοντάρια εγώ το μόνο γκαζάκι που συνάντησα είναι για να φτιάχνουμε ελληνικό καφέ στη γιαγιά γειτόνισσα που έρχεται πού και πού να μας επισκεφθεί και που χαίρεται καθώς λέει που άνοιξε ο χώρος του Ιστού, γιατί εκεί πήγαινε σχολείο όταν ήταν μικρή και σπάραζε η καρδιά της να τον βλέπει να ρημάζει. Άσε και που οι φωνές των παιδιών που ξαναζωντανεύουν το χώρο της θυμίζουν τους συμμαθητές της. Μπουκάλια μπύρας δε βρήκα καθόλου, γιατί η ομάδα είχε αποφασίσει να αγοράζει αλουμινένια κουτάκια μπύρας για όποιον θέλει να πιει μια μπύρα στο συλλογικό καφενείο και να τα δίνουν όταν αδειάζουν σ’ ένα συντοπίτη τους, ο οποίος τα πάει για ανακύκλωση, κι έτσι βγάζει ένα μεροκάματο για να μεγαλώσει τα  παιδιά του. Όσο για κοντάρια… έχουμε πολλά … σκουπόξυλα … βλέπετε ο χώρος είναι μεγάλος, έχουμε και αυλή και….ο καθαρισμός του χώρου είναι δουλειά όλων μας. Δουλειά όλων μας όμως είναι και η συμμετοχή στις αποφάσεις….βλέπετε εδώ δεν έχουμε εκπροσώπους. Ο καθένας εκπροσωπεί τον εαυτό του και μόνο. Καμιά ομάδα, καμιά πολιτική ή άλλη παράταξη. Έμαθα επίσης να έχω γνώμη πάλι γι’ αυτά που μας συμβαίνουν. Να μη φοβάμαι να την εκφράσω δημόσια, εστιάζοντας όμως όχι στη γκρίνια, αλλά στις λύσεις. Έμαθα επίσης, ότι οι γύρω μου σέβονται τη γνώμη μου. Κι έμαθα επίσης και το πιο σημαντικό. Έμαθα να σέβομαι κι εγώ τη γνώμη των άλλων, να μην κρίνω, να μην υποβαθμίζω τίποτα και κανέναν. Ο καθένας έχει τη δική του συνεισφορά, ανάλογα με το χρόνο, τις δυνάμεις, τις γνώσεις, τις ικανότητες και το βαθμό διαθεσιμότητάς του. Ξαναεκπαιδεύτηκα ν’ αποφασίζω όχι με πλειοψηφικό τρόπο, αλλά με συναινετικό. Ναι, ακόμα ρίχνω νερό στο κρασί μου ενίοτε – βλέπετε έχω ποτιστεί από τον ατομισμό της εποχής μου- όμως πια για μένα είναι σημαντικότερη η ομάδα και η συνοχή της, παρά η επικράτηση των δικών μου απόψεων.

Χαίρομαι…ναι ΧΑΙΡΟΜΑΙ πια που υπάρχει ένας χώρος που μπορώ να προτείνω και να πραγματοποιήσω δράσεις, αλλά και να βοηθήσω στην υλοποίηση δράσεων που έχουν προταθεί από άλλους και που όμως βρίσκω ενδιαφέρουσες ή χρήσιμες.  ΧΑΙΡΟΜΑΙ που τα παιδιά μου από μικρά μαθαίνουν στη συνεργασία, τη συνδημιουργία, την αλληλεγγύη, την προσφορά, το μοίρασμα χώρων, αντικειμένων και απόψεων. ΧΑΙΡΟΜΑΙ που η εθελοντική προσφορά των άλλων, αλλά και η δική μου μπορούν να τους προσφέρουν ό,τι η καπιταλιστική κρίση τους στέρησε -μουσική, χορό, επαφή με το θέατρο, τα εικαστικά – και το κυριώτερο όλων, επαφή με ανθρώπους δημιουργικούς, αισιόδοξους, δραστήριους, καλλιεργημένους, ευαίσθητους. ΧΑΙΡΟΜΑΙ που εκπαιδεύομαι στην πράξη στην άμεση δημοκρατία και  τη δημοκρατική λήψη αποφάσεων. ΧΑΙΡΟΜΑΙ που ζω και συνδυαμορφώνω πια μια κοινότητα-κοινωνία αλληλεγγύης κι ανθρωπιάς. ΧΑΙΡΟΜΑΙ που δεν είμαστε πια μόνοι μας στην κρίση.

ΝΑΙ, τολμώ να πω ότι χαίρομαι. Ίσως αυτό να είναι και το πιο ριζοσπαστικό κι ανατρεπτικό που μπορεί να ομολογήσει κανείς αυτή την εποχή. Καταλαβαίνω απόλυτα πως οι αυταρχικές δομές του κράτους θα με/μας προτιμούσαν λυπημένους, τρομαγμένους, φοβισμένους κι ακινητοποιημένους στο σπίτι μας. Θα ήταν πιο εύκολο να μας χειραγωγήσουν έτσι. Κι όμως εγώ δεν κάθομαι μόνη στο σπίτι μου πια. Έχω ένα δεύτερο συλλογικό σπίτι, με πολλούς “συγκατοίκους”. Αυτή και μόνο αυτή είναι η μοναδική επανάσταση που μπορώ για την ώρα να τολμήσω. Αν γι’ αυτές τις δράσεις μου αξίζει να προσαχθώ στο τμήμα, να συλληφθώ,  ή να δικαστώ με χαρά θα το κάνω. Αν γι’ αυτό μου αξίζει να συμπεριληφθώ στους “παράνομους” αυτής της χώρας, θα είναι τιμή μου. Είναι το λιγότερο που οφείλω στα παιδιά μου, στην αξιοπρέπειά μου, στον εαυτό μου.  Νιώθω πια στο πετσί μου πως η τιμιότητα και η εργατικότητα μπορούν να μας πάνε – κι όχι να με πάνε – μπροστά, μόνο αν συνδυαστούν με τη συλλογικότητα, την αλληλεγγύη, τη συμμετοχή και τις δημοκρατικές κι όχι αντιπροσωπευτικές διαδικασίες. Και φυσικά πια ξέρω, πως η πράξη της κατάληψης δημόσιου χώρου – όχι για ίδιο, αλλά για δημόσιο συμφέρον – είναι καθαρά πολιτική. Όχι όμως παράνομη. Παράνομη την έχρισε η κεντρική εξουσία, καθώς δεν τη βολεύει καθόλου η αυτοοργάνωση των ανθρώπων, η συμμετοχή και αυτενέργεια των πολιτών.

Ναι διεκδικώ τον τίτλο “πολιτικό ον” πια για τον εαυτό μου. Επαναδιεκδικώ την ελληνική ετυμολογία της λέξης “Δήμος”. Δήμος δεν είναι για μένα ο Δήμαρχος, το δημοτικό συμβούλιο, οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι ή οι υπάλληλοι ή το σύνολο των διοικητικών υπηρεσιών του δήμου. Δήμος είναι: το σύνολο των πολιτών που έχουν δικαίωμα συμμετοχής στα κοινά. Δήμος είμαστε όλοι εμείς. Δικαίωμα και υποχρέωση ν’ αποφασίζουμε για τη ζωή και την πόλη μας έχουμε εμείς. Οι ελάχιστοι δημόσιοι χώροι που έχουν απομείνει πια, ανήκουν σε όλους, σε μας, στα παιδιά μας και στα παιδιά των παιδιών μας. Το τι θα κάνουμε μ’ αυτούς, αλλά και με τη ζωή μας συνολικά είναι θέμα δικό μας κι όχι κάποιων που αυτοαποκαλούνται “αυθεντίες” και που καθημερινά αποδεικνύονται διαπλεκόμενοι. Καταλήγω λέγοντας, πως ναι, είναι πράξη πολιτική να διεκδικούμε το μέλλον μας, την αξιοπρέπεια των παιδιών μας.

Ο “Ιστός” είναι χώρος ανοιχτός σ’ όποιον και όποια θέλει να συμμετέχει.

Στον Ιστό “είμαστε στο “εμείς” και όχι στο “εγώ”.

Ο “Ιστός” είμαστε ΕΜΕΙΣ.

Το μέλλον είναι στα χέρια μας.

Κάτω τα χέρια από τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους - Οι καταλήψεις και τα κτήρια δεν είναι το πρόβλημα - Οι ρωγμές στο καπιταλιστικό σύστημα και οι εναλλακτικές κοινότητες που δημιουργούνται είναι το πρόβλημα για την εξουσία

αναδημοσίευση: ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ

Αυτές είναι ορισμένες μόνο εκδηλώσεις στον ΙΣΤΟ...

Παράλληλα γίνονται μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας σε μαθητές που έχουν ανάγκη (περισσότεροι από 20 εθελοντές καθηγητές συμμετέχουν), ενισχύονται οικογένειες με τρόφιμα (αλληλεγγύη)...

Άλλες δράσεις: Δωρεάν μαθήματα ξένων γλωσσών και μουσικής, κινηματογραφικές προβολές, ανταλλακτικά παζάρια και είδη ρουχισμού, δωρεάν βιβλία, μουσικά σχήματα...

Και πολύ κέφι....  μα πάρα πολύ κέφι... "και χαρά και ευτυχία"

ΝΑΙ μέσα σε συνθήκες έντονης πολιτικής, κοινωνικής, 

πολιτιστικής και περιβαλλοντικής κρίσης..

πολύ κέφι, "και χαρά και ευτυχία"

και το κέφι τρομάζει...

τρομάζει το σύστημα

και το κατεστημένο

γιατί ο ΙΣΤΟΣ.

Γιατί ο ΙΣΤΟΣ είναι ένα πολιτικό, κοινωνικό εγχείρημα.

Στον ΙΣΤΟ αναπτύσσεται μια κοινότητα..

Ο ΙΣΤΟΣ δεν είναι το κτήριο

και αυτό τους τρομάζει.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

Ο ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. στηρίζει το πολιτικό, κοινωνικό, εναλλακτικό εγχείρημα στον ΙΣΤΟ 

και καλεί την τοπική κοινωνία να πάρει θέση. 

Οι άνθρωποι που συμμετέχουν στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο Αλληλεγγύης ΙΣΤΟΣ 

υπερασπίζουν το ιστορικό κτήριο του παλιού δημαρχείου 

και τον καταπράσινο περιβάλλοντα χώρο...

υπερασπίζονται την ιστορική μνήμη.

Τα τοπικά  οικονομικά συμφέροντα

και η διαπλοκή θέλουν να 

γκρεμίσουν το κτήριο και να 

τσιμεντάρουν την πλατεία.

ΔΕΝ θα τους περάσει.

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΙΣΤΟ - σημαίνει: 

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ 

την ιστορική μνήμη και το αστικό περιβάλλον

το πράσινο και την πλατεία.

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ:

την αυτοδιαχείριση και την αυτοοργάνωση των πολιτών

την αλληλεγγύη, τη συνεργασία, την αυτενέργεια

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΌΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΙΣΤΟ σημαίνει

ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους από θεατές και χειροκροτητές να γίνουν ενεργοί πολίτες

ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ, ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ 

ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΘΕΣΗ

παρασκευή 11 ιανουαρίου… εκδήλωση-συζήτηση “ΟΧΙ στα ΟΡΥΧΕΙΑ ΧΡΥΣΟΥ και στην ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ”... στον ΙΣΤΟ

ΙΣΤΟΣ, ελεύθερος κοινωνικός χώρος αλληλεγγύης στο Χαϊδάρι

ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ, απο τον ΙΣΤΟ ελεύθερο κοινωνικό χώρο αλληλεγγύης στο Χαϊδάρι

εικόνα http://www.anarkismo.net

 Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας...
Κάλεσμα αλληλεγγύης από την ομάδα "στήριξης μαθητών" του "Ιστού", την Πέμπτη  28 Ιουνίου, ώρα 8:15 μ.μ., στον "Ιστό" ελεύθερο κοινωνικό χώρο αλληλεγγύης στο Χαϊδάρι, Κουμουνδούρου 5 και Νικομηδείας Χαϊδάρι, κτήριο "Παλιού Δημαρχείου".
Τα, δεδομένα, οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που διογκώνονται και εξαπλώνονται σε όλο και πιο πλατιά στρώματα του πληθυσμού της χώρας μας μάς αναγκάζουν να συνειδητοποιήσουμε την ανάγκη συλλογικής και αλληλέγγυας δράσης για να βοηθήσουμε .τους συμπολίτες μας που πλήττονται από αυτή την κρίση, αλλά και εμάς τους ίδιους.
Όλο και περισσότεροι γονείς  αδυνατούν να αντεπεξέλθουν οικονομικά στις ανάγκες των παιδιών τους.
 Στόχος της συνάντησης να διευρυνθεί η προσπάθεια της ομάδας "στήριξης μαθητών", που ξεκίνησε το προηγούμενο διδακτικό έτος 2011-2012, ενισχυτικής διαδασκαλίας σε μαθητές που το έχουν ανάγκη.Μια προσπάθεια που έχει σκοπό να μειώσει τις ελλείψεις των μαθητών και να βοηθήσει στη βελτίωση της απόδοσής τους. Μια προσπάθεια που στηρίζεται στην κοινωνική αλληλεγγύη.
 Το κάλεσμα είναι ανοιχτό, απευθύνεται σε δάσκαλους και καθηγητές της δημόσιας, ιδιωτικής και φροντιστηριακής εκπαίδευσης, αναπληρωτές, ωρομίσθιους και αδιόριστους, , αλλά και επαγγελματίες εκτός του εκπαιδευτικού χώρου, άνθρωπους της τέχνης, των γραμμάτων, του πολιτισμού και του αθλητισμού, που θεωρούν ότι το δικαίωμα στην παιδεία είναι θεμελιώδες.
 Η συνάντηση είναι ανοικτή και  μπορούν να συμμετέχουν γονείς και μαθητές αλλά και άτομα τα οποία ενδιαφέρονται για τη δράση.
Η στήριξη όλων μας είναι απαραίτητη...  
Περισσότερα στον Ιστό ...εδώ

ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, για το θέμα της πλατείας και του κτηρίου ΠΑΛΑΙΟΥ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ στο Χαϊδάρι

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

των ΚΑΤΟΙΚΩΝ του ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ, για το Δημοτικό Συμβούλιο, την Τετάρτη 16/5/12,

με θέμα την πλατεία και το κτήριο του «Παλαιού Δημαρχείου»

 

Στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Χαϊδαρίου, την Τετάρτη 16/5/12 συζητήθηκε αίτημα των κατοίκων:

·         να ακυρωθεί το έργο «Ανακατασκευή του Πολιτιστικού Κέντρου του Παλαιού Δημαρχείου», που κατεδαφίζει το ιστορικό κτήριο και τσιμεντοποιεί ένα διαμορφωμένο, δημόσιο, ελεύθερο χώρο (πλατεία), κατασπαταλώντας 3.000.000,00 € από τα χρήματα των φορολογούμενων

·         να τροποποιηθεί το Ρυμοτομικό Σχέδιο της περιοχής και να χαρακτηριστεί η ,ήδη διαμορφωμένη, πλατεία στο Παλαιό Δημαρχείο, Κοινόχρηστος Χώρος Πράσινου 

Η συμμετοχή-παρέμβαση, των κατοίκων της πόλης, στο Δημοτικό Συμβούλιο της Τετάρτης 16/5/12, ήταν δυναμική και καταλυτική.

Έγινε σαφές, προς όλες τις κατευθύνσεις, ότι το έργο έχει ακυρωθεί στην πράξη, από τους κατοίκους…

«…αρνούμαστε  την κατεδάφιση της ιστορικής μνήμης, την τσιμεντοποίηση ενός ελεύθερου, πευκόφυτου, δημόσιου χώρου, την κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος…  θα υπερασπίσουμε με όλα τα μέσα τον ελεύθερο χώρο της πλατείας και το ιστορικό δημαρχείο…».

Οι θέσεις της Επιτροπής Κατοίκων και του Ιστού, έθεσαν το Δημοτικό Συμβούλιο προ των ευθυνών του, αναπτύσσοντας σε τρία επίπεδα, το περιβαλλοντικό, το ιστορικό και το οικονομικό, τις καταστροφικές συνέπειες του έργου και την ανύπαρκτη σκοπιμότητα του.

Απέναντι στα ακλόνητα επιχειρήματα των κατοίκων δεν βρέθηκε κανένας Δημοτικός Σύμβουλος, ούτε καν ο ίδιος ο Δήμαρχος, να υποστηρίξει το έργο. Αντίθετα το Δημοτικό Συμβούλιο δεσμεύθηκε ότι:

·         Δεν θα πραγματοποιηθεί το έργο.

·         Δεν θα εγκατασταθεί ο εργολάβος (σημειώνουμε ότι η εργολήπτρια εταιρία είχε επιχειρήσει να εγκατασταθεί στην πλατεία και μάλιστα χωρίς να έχει εκδοθεί η άδεια από την πολεοδομία, αλλά εμποδίστηκε από τα μέλη του «ΙΣΤΟΥ»)

Στο τέλος της συνεδρίασης, οι πολίτες βρέθηκαν μπροστά σ’ ένα κρεσέντο αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, όταν η συνεδρίαση διακόπηκε χωρίς να καταλάβουν αν έγινε ψηφοφορία για το θέμα, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένταση μεταξύ κατοίκων και δημοτικών συμβούλων της συμπολίτευσης.

Η παρουσία της αστυνομίας στο Δημοτικό Συμβούλιο, για πρώτη φορά στην ιστορία του, και μάλιστα κρατώντας χειροπέδες, είναι κατάντια.

Καλέστηκε από ποιους; και εναντίον ποιών;

Η παρουσία περισσότερων από 150 κατοίκων στο Δημοτικό Συμβούλιο, αποτελεί ένα ισχυρό μήνυμα ότι,  δεν διαπραγματευόμαστε τους ελεύθερους χώρους και την ιστορία μας.

Θα σταθούμε απέναντι σε μεθοδεύσεις, που θα επιδιώξουν να «παραμορφώσουν»  τις δεσμεύσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, μέσα από «διαπραγματεύσεις» στο παρασκήνιο, με σκοπό την εξυπηρέτηση πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων.    

«…έχετε ευθύνη απέναντι στην πόλη και τους κατοίκους, όχι απέναντι στις παρατάξεις που υποστηρίζετε…

εμείς αναλαμβάνουμε τις δικές μας ευθύνες, θα αντισταθούμε με κάθε τρόπο…»

«ΙΣΤΟΣ»                                      

ελεύθερος κοινωνικός χώρος  

αλληλεγγύης στο Χαϊδάρι                                                                  

http://istosxaidari.wordpress.com/                                                          

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΧΑΙΔΑΡΙΟΥ

για την υπεράσπιση  της πλατείας και του κτηρίου   

του «Παλαιού Δημαρχείου»

σάββατο 19 μαίου… θεατρική παράσταση “ΣΑΙΞΠΗΡ τα πάντα όλα”, από τη ομάδα Πυρασφάλεια, στον ΙΣΤΟ

Το Σάββατο 19 Μαίου, ώρα 8:45 μ.μ., η ομάδα “Πυρασφάλεια” θα παρουσιάσει στον ΙΣΤΟ, στην πλατεία, τη θεατρική παράσταση “ΣΑΙΞΠΗΡ τα πάντα όλα”.
Ένα έργο των Ανταμ Λόνγκ –Ντάνιελ Σίνγκερ και Τσές Μπόργκεσον σε ελεύθερη μετάφραση – διασκευή – σκηνοθεσία και ερμηνεία των Γιώργο Μπεκρή, Μάρκο Παπαδόπουλο, Σωτήρη Πούλο.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Βιώνουμε εναλλακτικά τον ελεύθερο δημόσιο χώρο,
σαν χώρο ζωής, έκφρασης και δημιουργίας.

“ΙΣΤΟΣ“
πλατεία “Παλαιού Δημαρχείου”
Κουμουνδούρου 5 και Νικομηδείας
(κοντά στην εκκλησία της Παναγίτσας)
Χαϊδάρι
http://istosxaidari.wordpress.com/
 

δευτέρα 2 απριλίου... προβολή ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΟΝΙΑ ΙΙ... στον Ιστό

Ένα ντοκιμαντέρ διάρκειας 63 λεπτών, μια ερευνητική εργασία, μια ιστορία με πολλές ιστορίες για την δημιουργία μιας βιώσιμης, αλληλέγγυας και αποκεντρωμένης οικονομίας. Κοινωνικά δίκτυα από τα κάτω που ξεπερνούν την ιδιωτικοποίηση και την ιεραρχία της εργασίας. Χιλιάδες άνθρωποι κάθε μέρα, σε όλο τον κόσμο. Εδώ και τώρα.

Το “Φόρος Τιμής στην Καταλονία ΙΙ” είναι ένα ντοκιμαντέρ που αποτελεί μέρος ακαδημαϊκής έρευνας. Στο ΙΝ3, το ερευνητικό Ινστιτούτο του Ανοικτού Πανεπιστημίου της Καταλονίας, ερευνούμε νέες οικονομικές κουλτούρες, νέες μορφές διαβίωσης και κατανόησης της οικονομίας. Μελετάμε τις κοινωνικές επιπτώσεις των οικονομιών που δεν ακολουθούν τα πρότυπα της αγοράς, όπου τα κέρδη είναι η προτεραιότητα, αλλά έχουν ως στόχο την ικανοποίηση των αναγκών και των επιθυμιών των ατόμων.

Το ντοκιμαντέρ "Φόρος Τιμής στην Καταλονία ΙΙ" δημιουργήθηκε το 2010. Είναι γυρισμένο σε δεκατέσσερα σημεία της Καταλανικής περιφέρειας και περιλαμβάνει υλικό από εβδομήντα συνεντεύξεις που αποτυπώθηκε σε περισσότερες από 40 ώρες βίντεο από μια επαγγελματική ομάδα.

Δημοσιοποιήσαμε αυτό το έργο για να προκαλέσει συζητήσεις και να κάνουμε ορατό ένα αόρατο φαινόμενο που μεγαλώνει στο σπίτι μας και σε όλο τον κόσμο. Οι αντιδράσεις, οι απαντήσεις και οι συζητήσεις που προκαλούνται από την προβολή του, μας επιτρέπουν να συνεχίσουμε τη διερεύνηση.

Επομένως, το ντοκιμαντέρ "Φόρος Τιμής στην Καταλονία ΙΙ" είναι ένα ερευνητικό εργαλείο. Μιας έρευνας που δεν έχει τελειώσει, ούτε ολοκληρωθεί, αλλά είναι ένα έργο σε εξέλιξη.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση  για τη βιώσιμη, αλληλέγγυα,  αποκεντρωμένη οικονομία. Συμμετέχουν πολίτες  από συνεταιρισμούς, παντοπωλεία χωρίς μεσάζοντες, αστικούς αγρούς, κοινωνικά δίκτυα κ.λπ.

ΠΡΟΒΟΛΗ – ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΟ ΙΣΤΟ (Κουμουνδούρου & Νικομηδείας (γωνία) – παλιό Δημαρχείο)

http://istosxaidari.wordpress.com                  istosxaidari@gmail.com

Μέσα ή έξω;...ανοιχτή συζήτηση στον "Ιστό"

http://istosxaidari.wordpress.com/

ΙΣΤΟΣ. ΕΝΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ

Οι ανάγκες των ανθρώπων, των κοινωνιών και της ανθρωπότητας κινούν, εκατομμύρια χρόνια, την ιστορία από το απλό στο σύνθετο, από το υπάρχον στο καλύτερο, από το Παρελθόν στο Μέλλον. 
Σήμερα η ανθρωπότητα είναι αιχμάλωτη ενός χαοτικού, σπάταλου και απάνθρωπου οικονομικοκοινωνικού συστήματος που καταστρέφει τη Φύση, καταδικάζει τα 9/10 της ανθρωπότητας στην εξαθλίωση, υποβαθμίζει τον πολιτισμό και υπονομεύει τις προοπτικές της ίδιας της ζωής στον πλανήτη. Σήμερα η ανθρωπότητα απειλείται από την καπιταλιστική βαρβαρότητα, η οποία κρύβεται πίσω από την αστική δημοκρατία και τα κόμματα που την υπηρετούν.

Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση, όπως και σε κάθε αντίστοιχη στο παρελθόν, οι εργαζόμενοι, οι κοινωνίες, οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού οργανώνουν την αντίστασή τους και τον αγώνα τους για ένα καλύτερο κόσμο χωρίς εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους. 

Η μέχρι τώρα ιστορική εμπειρία των εργαζόμενων τους διδάσκει πως η αναμέτρησή τους με το σύστημα δεν μπορεί να γίνει στο πεδίο της βίας, αλλά στο πεδίο των θεσμών. Έτσι απέναντι στους καπιταλιστικούς θεσμούς που γεννάνε και αναπαράγουν την ανισότητα, την ανελευθερία, τον ανταγωνισμό, το ρατσισμό, το φασισμό, τη φτώχεια, την ανεργία, τον πόλεμο και την καταστροφή της Μάνας-Φύσης, οι τοπικές κοινωνίες, η μια μετά την άλλη αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες να απαγκιστρωθούν από τους καπιταλιστικούς θεσμούς και στη θέση τους να βάλλουν θεσμούς ισότητας, αλληλεγγύης, ελεύθερης δημιουργικής έκφρασης, ενότητας και κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης με στόχο τη μετακίνηση των τοπικών κοινωνιών, των Λαών και των Εθνών, της ανθρωπότητας συνολικά, προς την ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Στον κόσμο ολόκληρο αυτό το Κίνημα των τοπικών Κοινωνιών αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια με γρήγορους ρυθμούς και με τη μορφή των διάφορων Δικτύων, βασική φιλοσοφία των οποίων είναι ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.

Και στην Ελλάδα αναπτύσσεται ραγδαία το Κίνημα των τοπικών Κοινωνιών και το Χαϊδάρι δεν μπορούσε να μην μπει στο δρόμο της ιστορίας και της αγωνιστικής παράδοσής τους. Γι’ αυτό ένας κύκλος δεκάδων Πολιτών της Πόλης μας, πήραμε την πρωτοβουλία και συγκροτήσαμε το Δίκτυο ΙΣΤΟΣ. ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ. Δεκάδες είναι κιόλας τα μέλη του και εκατοντάδες οι ενδιαφερόμενοι να συμμετάσχουν σ’ αυτή την προσπάθεια, κι’ ελπίζουμε ο ΙΣΤΟΣ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ να γίνει ο χώρος αλληλέγγυας συνάντησης και συνεργασίας όλων των Χαϊδαριωτών που είναι αποφασισμένοι να μην σταθούν με σταυρωμένα τα χέρια απέναντι στη συμφορά που τους φέρνει η καπιταλιστική βαρβαρότητα και η αδιαφορία των κρατικών και δημοτικών αρχών.

Η πρώτη μας κίνηση είναι η επαναχρησιμοποίηση των χώρων του «Δημαρχείου Γιαχνή», που βρίσκεται στην οδό Κουμουνδούρου, πλησίον της εκκλησίας «Κοίμηση της Θεοτόκου» (Παναγίτσα) στην Ιερά Οδό, στους οποίους θα στεγαστεί ο ΙΣΤΟΣ και η ΧΑΪΔΑΡΙΩΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ.

Τις επόμενες μέρες θα προχωρήσουμε όλοι μαζί στην ταξινόμηση των προβλημάτων που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε και στη συγκρότηση αντίστοιχων επιτροπών αλληλεγγύης στις οποίες καλούμαστε να συμμετάσχουμε όλοι, ως δότες και ταυτόχρονα ως λήπτες της δικής μας αλληλέγγυας δράσης και προσφοράς αγαθών και υπηρεσιών, χωρίς τη μεσολάβηση χρήματος και χωρίς την ταπείνωση της υποκριτικής «φιλανθρωπίας» εξουσιαστικών και υπηρετικών θεσμών που βρίσκονται στην υπηρεσία των δυνάμεων που είναι υπεύθυνες για τη σημερινή κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας και της πατρίδας μας.

Για τη συμμετοχή στον ΙΣΤΟ υπάρχει μόνο ένας όρος και είναι αυτός της συμμετοχής μας ως Πολίτες, Έλληνες και Αλλοδαποί και όχι ως εκπρόσωποι θεσμών, ιδεολογικών πεποιθήσεων και θρησκευτικών δοξασιών ή άλλων διακρίσεων.

Άμεσοι στόχοι: 

α) Ανίχνευση των άμεσων κοινωνικών προβλημάτων και πρωτοβουλίες για συμπολίτες μας που βρίσκονται σε άμεση ανάγκη και το κράτος, ή ο Δήμος λόγω της ανεπάρκειάς τους αδυνατούν να τις καλύψουν 

β) Νομικές, ιατρικές, οικονομικές (λογιστικές) και άλλες συμβουλές (προσφέρονται άμεσα). 

Δευτερεύοντες στόχοι: 

α) Ανταλλακτικά παζάρια (χωρίς χρήματα) 

β) Τράπεζα χρόνου 

γ) Επιμόρφωση 

δ) Παραγωγή – Κατασκευή προϊόντων (σαπούνι, μπύρα, γιαούρτι κ.λπ) 

ε) Ψυχαγωγία 

στ) Μαθήματα κάθε είδους 

ζ) Ενισχυτική διδασκαλία σε μαθητές κ.λπ.

Η επεξεργασία είναι ανοικτή στις ανάγκες και στις δυνατότητές μας και θα διευρύνεται ανάλογα με τη συμμετοχή και τη δράση μας. Δεν υπάρχουν από μηχανής θεοί, ούτε θεόσταλτοι σωτήρες και γι’ αυτό μόνοι μας, όχι χωριστά, αλλά συλλογικά και οργανωμένα θα αντιμετωπίσουμε την κρίση και θα λύσουμε τα προβλήματά μας. 

«Η σημαντική δουλειά, για να προχωρήσει προς την πρόοδο ο κόσμος, δεν είναι υπόθεση πεφωτισμένων και τέλειων ανθρώπων» 

George Eliot

 

«Πρέπει να χτίσουμε μια νέα συμμαχία. Δεν έχει μείνει κανείς για να του απευθύνουμε αιτήματα. Είμαστε εμείς αυτοί που περιμέναμε και πρέπει να δημιουργήσουμε αυτό που ζητάμε» 

Άντζελα Ντέιβις

 «Το μεγαλύτερο ταξίδι ξεκινάει πάντα με το πρώτο μικρό βήμα».  

Λαϊκή παροιμία

http://istosxaidari.wordpress.com

1η ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 15/1/12 ΣΤΟΝ ΙΣΤΟ

 

ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΑ στο blog του "ΙΣΤΟΥ" εδώ

"ΙΣΤΟΣ" -ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛΟΙ... ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ

"ΙΣΤΟΣ" αλληλέγγυα κοινωνική δράση

επανάχρηση "παλαιού δημαρχείου Χαϊδαρίου"

 ΣΑΒΒΑΤΟ 7 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2012

1η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ 

Ο ΠΑΓΚΟΣ ΤΗΣ ΞΥΛΟΓΛΥΠΤΙΚΗΣ ΤΟΥ "ΚΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑΧΝΗ" ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ, ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΤΗΡΙΟΥ

 

ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΑΙΡΝΕΙ ΞΑΝΑ ΖΩΗ

ΑΣ "ΑΝΑΚΑΛΥΨΟΥΜΕ" ΞΑΝΑ ΤΟ ΔΙΠΛΑΝΟ ΜΑΣ

ΙΒΑΝ, Η ΜΑΣΚΩΤ ΤΟΥ "ΙΣΤΟΥ"

ΣΑΒΒΑΤΟ 7 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ-ΓΝΩΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ "ΙΣΤΟ"

"ΙΣΤΟΣ" αλληλέγγυα συλλογική δράση στο Χαϊδάρι

περισσότερα: http://istosxaidari.wordpress.com

"ΙΣΤΟΣ"- ΕΠΑΝΑΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ (ΚΤΗΡΙΟ ΓΙΑΧΝΗ)

Ο "ΙΣΤΟΣ" είμαστε όλοι εμείς που...
αντιστεκόμαστε στην αποδόμηση της κοινωνικής συνοχής...
αρνούμαστε να υποστούμε την εξαθλίωση που μας "ετοιμάζετε"...
συνεργαζόμαστε για μια κοινωνία με ισονομία και ισότητα...
δρούμε συλλογικά...
μοιραζόμαστε την ανησυχία μας και την αισιοδοξία μας...
σεβόμαστε τη διαφορετικότητα...
μειώνουμε την κατανάλωση... αποαναπτυσσόμαστε...
στεκόμαστε αλληλέγγυα στο πλάι των πιο ευπαθών κοινωνικά ομάδων, ανέργων, παιδιών, συνταξιούχων, ανασφάλιστων, μεταναστών κ.τ.λ...
ανταλλάσσουμε αγαθά, υπηρεσίες, όνειρα, σκέψεις, απόψεις για μια ενεργή κοινωνία των πολιτών...
διαδίδουμε-παράγουμε πολιτισμό...
διδάσκουμε και διδασκόμαστε...
επιδιώκουμε την αυτάρκεια μέσα από την παραγωγή...

αυτοοργανωνόμαστε... αυτοδιαχειριζόμαστε...

διεκδικούμε το δημόσιο χώρο... επαναχρησιμοποιώντας το απαξιωμένο κτήριο του Παλιού Δημαρχείου (Κτήριο Γιαχνή) για να στεγάσουμε το όραμα μας και τις δράσεις μας...
Σήμερα οι άνθρωποι του "ΙΣΤΟΥ" άνοιξαν ξανά το Παλιό Δημαρχείο στους κατοίκους του Χαϊδαρίου!
Ένας ακόμα δημόσιος χώρος απαξιωμένος, ένας ακόμα δημόσιος χώρος που θέλει ζωή και όλοι εμείς θέλουμε και μπορούμε να του τη δώσουμε...
Μια προσπάθεια που έχει την ανάγκη στήριξης όλων μας!
Ένας χώρος ανοιχτός σε όλους εμάς!
Τόπος συνάντησης μας, "ΙΣΤΟΣ", στην γωνία των οδών Κουμουνδούρου και Νικομηδείας, κοντά στην Παναγίτσα.
Κλικάρετε στο χάρτη:

Διαβάστε περισσότερα στο blog του "ΙΣΤΟΥ" εδώ για την επανάχρηση του Παλιού Δημαρχείου...

"ΙΣΤΟΣ" αλλληλέγγυα κοινωνική δράση στο Χαϊδάρι... ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΩ ΣΤΟ ΕΜΕΙΣ...

"Κι άλλος ψάχνει στα σκουπίδια...", φωνάζει η μικρή με έκπληξη. 
Και γω εκπλήσσομαι... εκπλήσσομαι, γιατί αυτή η εικόνα έπαψε πια να με εκπλήσσει, γιατί πέρασε πια στις συνηθισμένες εικόνες της καθημερινότητας.

Οι άστεγοι και οι άνθρωποι που σιτίζονται στα συσσίτια, αυξάνονται συνεχώς, και είναι... η κορυφή του παγόβουνου. Λίγο πιο πίσω ακολουθούν όλοι αυτοί που, άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο, αδυνατούν να καλύψουν τις καθημερινές τους ανάγκες.

Η κοινωνία βρίσκεται σε πολιορκητικό κλοιό, οι αντοχές της δοκιμάζονται, η συνοχή της ρηγματώνεται, κομμάτια της ολόκληρα περιθωριοποιούνται, αφού τους αποκλείεται η πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά.

Την ίδια στιγμή που το όποιο "κοινωνικό κράτος" καταρρέει, πολίτες σ' όλη τη χώρα ενώνουμε και απελευθερώνουμε τις δυνάμεις μας, για να σταθούμε απέναντι στον κοινωνικό και πολιτικό αποκλεισμό. 

Η "κοιμωμένη" Κοινωνία των Πολιτών, ξυπνάει σιγά-σιγά από το λήθαργο, βγαίνει από το καβούκι του ατομικισμού και αυτοοργανώνεται.

Σ' όλη τη χώρα ξεπροβάλλουν δίκτυα πολιτών, που βασίζονται στην αλληλεγγύη, την αλληλοβοήθεια και την αμοιβαία προσφορά.. 

Δίκτυα

• ανταλλαγής τροφίμων και υπηρεσιών
• επανάχρησης, μέσω της ανταλλαγής, προϊόντων
• εθελοντικής παροχής υπηρεσιών υγείας, εκπαίδευσης, πολιτισμού κ.λπ.
• κοινωνικής οικονομίας
• αστικής γεωργίας

και πληθώρας άλλων δράσεων, με στόχο την εξασφάλιση και ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής, μέσα από σχέσεις ισότιμες και αλληλέγγυες.

Ο "ΙΣΤΟΣ" είναι ένα δίκτυο αλληλέγγυας κοινωνικής δράσης στο Χαϊδάρι, μια συλλογική προσπάθεια πολιτών που κατοικούν, εργάζονται, δραστηριοποιούνται στην πόλη μας, αλλά και γενικότερα στα Δυτικά. 

Ένα δίκτυο ανοιχτό σ' όλους τους πολίτες που συμφωνούν με τις αρχές του, αφουγκράζονται τα σημεία των καιρών και ονειρεύονται μια ανοιχτή και ελεύθερη Κοινωνία των Πολιτών.

Ένα δίκτυο που χρειάζεται τη συμμετοχή όλων μας...

 «Πρέπει να χτίσουμε μια νέα συμμαχία.
Δεν έχει μείνει κανείς για να του απευθύνουμε αιτήματα.
Είμαστε εμείς αυτοί που περιμέναμε και πρέπει να δημιουργήσουμε αυτό που ζητάμε».

Α. Ντέιβις

Περισσότερα για τον "ΙΣΤΟ" εδώ
blog     http://istosxaidari.wordpress.com.,
forum  http://groups.google.com/group/diktyohaidari?hl=el
email   istosxaidari@gmail.com