ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. από φιλόδοξο αυτοδιαχειριζόμενο εγχείρημα - «Δούρειος Ίππος» στη διάλυση των Κοινωνικών δομών

αναδημοσίευση:ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ

χωριό ΑΜΠΕΛΑΚΙΑ, ο πρώτος συνεταιρισμός παγκοσμίως

Με αφορμή τη συζήτηση που διεξάγεται για τις ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ αλλά και της προσπάθειες που επιχειρείται από τη Δημοτική αρχή να αποδομήσει τις Κοινωνικές δομές του Δήμου, αρχικά τα τμήματα του Πνευματικού Κέντρου, στη συνέχεια το Κολυμβητήριο, τώρα του Παιδικούς σταθμούς και αργότερα ίσως τη Διαχείριση των απορριμμάτων, τα ΚΑΠΗ κ.λπ. παρουσιάζουμε τις γενικότερες θέσεις μας, μιας και αρκετοί συμπολίτες μας, αλλά και επισκέπτες του blog, μας ζητούν να πάρουμε θέση.

------------------------

ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.  από φιλόδοξο αυτοδιαχειριζόμενο εγχείρημα - «Δούρειος Ίππος» στη διάλυση των Κοινωνικών δομών

Α) Τι είναι ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.  (περιληπτικά)

Σύμφωνα με το νόμο 4019/2011 (ΦΕΚ Α΄216) Η Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση (Κοιν.Σ.Επ.) είναι αστικός συνεταιρισμός κοινωνικού σκοπού με περιορισμένη ευθύνη των μελών του και διαθέτει εκ του νόμου την εμπορική ιδιότητα. Η Κοιν.Σ.Επ. είναι επιχείρηση, η οποία διοικείται ισότιμα από τα μέλη της και η λειτουργία της βασίζεται στην επιδίωξη συλλογικού οφέλους, ενώ το κέρδος της προκύπτει από δράσεις που εξυπηρετούν αποκλειστικά το κοινωνικό συμφέρον.

Υπάρχουν τρία είδη ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.:

Α) Κοιν.Σ.Επ. Ένταξης: Αφορούν στην ένταξη στην οικονομική και κοινωνική ζωή των ατόμων που ανήκουν στις Ευάλωτες Ομάδες Πληθυσμού, δηλαδή σε κοινωνικές ομάδες πληθυσμού των οποίων η συμμετοχή στην κοινωνική και οικονομική ζωή δυσχεραίνεται, είτε εξ' αιτίας κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων, είτε εξ' αιτίας σωματικής ή ψυχικής ή νοητικής ή αισθητηριακής αναπηρίας, είτε εξ' αιτίας απρόβλεπτων γεγονότων τα οποία επηρεάζουν την εύρυθμη λειτουργία της τοπικής ή και ευρύτερα περιφερειακής οικονομίας.

Β) Κοιν.Σ.Επ. Κοινωνική φροντίδας: Αφορούν στην παραγωγή και παροχή προϊόντων και υπηρεσιών κοινωνικού-προνοιακού χαρακτήρα σε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού, όπως ηλικιωμένοι, βρέφη, παιδιά, άτομα με αναπηρία και άτομα με χρόνιες παθήσεις.

Γ) Κοιν.Σ.Επ. Συλλογικού και Παραγωγικού Σκοπού: Αφορούν την παραγωγή προϊόντων και παροχή υπηρεσιών για την ικανοποίηση των αναγκών της συλλογικότητας (πολιτισμός, περιβάλλον, οικολογία, εκπαίδευση, παροχές κοινής ωφέλειας, αξιοποίηση τοπικών προϊόντων, διατήρηση παραδοσιακών δραστηριοτήτων και επαγγελμάτων κ.α.) που προάγουν το τοπικό και συλλογικό συμφέρον, την προώθηση της απασχόλησης, την ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής και την ενδυνάμωση της τοπικής ή περιφερειακής ανάπτυξης.

Β) ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ και Δήμος Χαϊδαρίου

Σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε έχουν συσταθεί αρκετές KOIN.Σ.ΕΠ. στην πόλη μας για να αναλάβουν υπηρεσίες του Δήμου Χαϊδαρίου που είτε από ανικανότητα, είτε από επιλογή θέλει να τις ξεφορτωθεί. Η αρχή έγινε με τα τμήματα του Πνευματικού Κέντρου (ο Δήμος δεν είχε κάνει καμία σοβαρή προετοιμασία για να ανανεώσει συμβάσεις και να υποβάλλει ένα αξιόπιστο σχέδιο διαχείρισης), ακολούθησε το Κολυμβητήριο (ο Δήμος διαχρονικά άφησε το κολυμβητήριο να μαραζώσει, ούτε καν συζήτησε την πρόταση που είχε υποβάλλει η «Πρωτοβουλία Γονέων αθλούμενων και Αθλουμένων, Μελών του ΔΑΟΧ» (3/4/2011) για τη «Μείωση του λειτουργικού κόστους του Κολυμβητηρίου») και συνεχίζεται με την εγκατάλειψη των Παιδικών Σταθμών.

Η εγκατάλειψη των Παιδικών Σταθμών και η «παράδοση» τους σε κάποιες ΚΥΝ.Σ.ΕΠ. δεν είναι «κεραυνός εν αιθρία». Η «Πρωτοβουλία Πολιτών για τη διάσωση των δομών του Πνευματικού Κέντρου», τότε δηλαδή που είχαν κάνει την εμφάνισή τους οι ΚΥΝ.Σ.ΕΠ είχε υπογραμμίσει με ανακοίνωσή της «Ο Πολιτισμός είναι μόνο η αρχή. Σειρά θα πάρουν οι Βρεφονηπιακοί Σταθμοί, τα ΚΑΠΗ, τα σκουπίδια… όλες οι κοινωνικές δομές. Οι φόροι μας θα συντηρούν «καρέκλες» και κάθε έννοια κοινωνικού Κράτους θα καταρρεύσει» (14/10/2012).

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:

1.      Οι ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. στο Δήμο Χαϊδαρίου δεν έχουν δημιουργηθεί σύμφωνα με το πνεύμα του νομοθέτη, αλλά έχουν προκύψει α) από την ανικανότητα ή την επιλογή της Δημοτικής αρχής να διαχειριστεί τις κοινωνικές δομές β) από το «άγχος» των εμπλεκομένων στο Πνευματικό Κέντρο (για να εξασφαλίσουν εργασία) και στο Κολυμβητήριο (για να αθληθούν τα παιδιά τους ή για θεραπευτικούς λόγους) και όχι από τη διάθεση «για παροχή υπηρεσιών για την ικανοποίηση των αναγκών της συλλογικότητας».

2.      Το επόμενο βήμα είναι η αδυναμία των ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ να διαχειριστούν τις κοινωνικές δομές και το μεθεπόμενο βήμα να ιδιωτικοποιηθούν.

3.      Θέση: Μπορεί να μην είμαστε ικανοποιημένοι με το επίπεδο υπηρεσιών που προσφέρει ο Δήμος Χαϊδαρίου σε ορισμένους τομείς, όπως π.χ. στο κολυμβητήριο, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε στην έμμεση ιδιωτικοποίησής τους. Όταν απαιτούμε να παραμείνουν οι Κοινωνικές δομές στο Δήμο, γνωρίζουμε ότι α) η σημερινή Δημοτική Αρχή δεν είναι σε θέση να τις διαχειριστεί είτε από ανικανότητα είτε από επιλογή – άρα διεκδικούμε μια άλλη δημοτική αρχή β) το γενικό πολιτικό κλίμα ιδιωτικοποίησης των πάντων και τη διάλυση του κοινωνικού κράτους της τριτοκομματικής κυβέρνησης (Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) διευκολύνει τη Δημοτική αρχή να εγκαταλείπει μια προς μία τις κοινωνικές δομές του Δήμου – άρα διεκδικούμε μια άλλη κυβέρνηση.

Γ) Είμαστε υπέρ ή κατά των Συνεταιριστικών μορφών και της Κοινωνικής Οικονομίας?

Είμαστε υπέρ γιατί εμπνεόμαστε από το «Συνεταιρισμό στα Αμπελάκια» (1778 – 1812), τον πρώτο συνεταιρισμό παγκοσμίως και γιατί έτσι κι αλλιώς στην καθημερινή μας ζωής «συνεταιριζόμαστε» για την βελτίωση της ποιότητας ζωής.

Είμαστε υπέρ των «Συνεταιρισμών» και των ΚΥΝ.Σ.ΕΠ. εκείνων που δεν υποκαθιστούν τις υπηρεσίες του Κοινωνικού Κράτους, που παράγουν «προϊόντα» και  «υπηρεσίες» στους τομείς: «πολιτισμός, περιβάλλον, οικολογία, εκπαίδευση, παροχές κοινής ωφέλειας, αξιοποίηση τοπικών προϊόντων, διατήρηση παραδοσιακών δραστηριοτήτων και επαγγελμάτων».

Είμαστε κατά εκείνων των ΚOIΝ.Σ.ΕΠ. (αλλά και εκείνων των ΜΚΟ) που δημιουργούνται για να εξυπηρετήσουν «φίλους» ή να υποκαταστήσουν τις «κοινωνικές δομές του κράτους», να προσλαμβάνουν εργαζόμενους τύπου ΚΙΠΟΔΑ, να τους «νοικιάζουν» σε Δήμους και σε άλλες δημόσιες υπηρεσίες.

Είμαστε κατά εκείνου του «συνεταιριστικού υποκατάστατου» των ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. που τις συστήνουν «κατά παραγγελία» και έχουν τέτοιους όρους και προϋποθέσεις που οι «συνέταιροι» λειτουργούν ως εργοδότες, προσλαμβάνοντας εργαζόμενους οι οποίοι αμείβονται με ποσοστά ή με άλλους δυσμενείς όρους. Είμαστε υπέρ των συνεταιριστικών μορφών που εξασφαλίζουν Α) τη συμμετοχή όλων των εργαζομένων ή κατά το δυνατόν περισσότερων Β) τη δημιουργία τους από τους εργαζόμενους με όρους συμμετοχικούς και συνεργατικούς και Γ) την αυτοδιαχείριση.

ΚΟΙΝωνικες Συνεταιριστικές ΕΠιχειρήσεις... πείραμα αυτοδιαχείρισης ή Δούρειος Ίππος για την ιδιωτικοποίηση Κοινωνικών Δομών και Αγαθών;;;

Διαβάζοντας κανείς το Νόμο 4019/11, περί ΚΟΙΝωνικών Συνεταιριστικών ΕΠιχειρήσεων (ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.), βρίσκεται (ως συνήθως) ανάμεσα σ' ένα δαιδαλώδες σύμπλεγμα νόμων (Ν.4019/11, Ν. 1667/86, Ν.3908/11...) που, δεν θα το πιστέψετε, αφήνει ανοιχτά "παράθυρα" για να "παραμορφωθεί" το φιλόδοξο πείραμα των ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.


Με δυο λόγια, οι  ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. είναι αστικοί συνεταιρισμοί, με κοινωνικό σκοπό και διαθέτουν εκ του νόμου την εμπορική ιδιότητα .
Επικεντρώνοντας στις ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. Συλλογικού και Παραγωγικού Σκοπού, αυτές άλλωστε είναι που θα διεκδικήσουν να πάρουν στα χέρια τους τις κοινωνικές δομές της χώρας, όπως π.χ. το Πνευματικό Κέντρο (Π.Κ.) του Δήμου Χαϊδαρίου, προσπαθούμε να εντοπίσουμε τα μελανά μελανά σημεία, που θα μπορούσαν να μετατρέψουν τις ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. σε επίδοξους ιδιώτες που θα διαχειρίζονται τα κοινωνικά αγαθά.

• Η αρχική σύσταση των ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. γίνεται κατ' ελάχιστον από 5 μέλη, όχι απαραίτητα εργαζόμενους. Στη συνέχεια, μετά τη σύσταση δηλαδή, μπορούν να προστεθούν νέα μέλη μόνο με τη σύμφωνη γνώμη της διοικούσας επιτροπής (Ν.4019/11, άρθρο 4, παρ. 1 και Ν 1667/86, άρθρα 4,5 και 6), που φυσικά απαρτίζεται από τα αρχικά μέλη . Είναι λοιπόν στη ευχέρεια των μελών, που συνέστησαν την επιχείρηση, αν θα δεχθούν νέα μέλη στην ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ ή όχι. Αν πραγματικά θέλαμε να μιλάμε για μια Συνεταιριστική Επιχείρηση, με βάση την αυτοδιαχείριση, θα έπρεπε να ορίζεται από το καταστατικό ότι, οι εκάστοτε εργαζόμενοι στην ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. θα γίνονται αυτοδίκαια μέλη της. Διαφορετικά κινδυνεύει να παραμείνει μια επιχείρηση με 5 μετόχους, οι οποίοι, αν είναι και εργαζόμενοι-που θα είναι- θα μοιράζονται (ανάλογα με τα μερίσματα τους) το 35% των κερδών της επιχείρησης.  
• Οι υπόλοιποι εργαζόμενοι στις ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ., όσοι δηλαδή δεν είναι μέλη, θα έχουν ουσιαστικά εργασιακή σχέση με την επιχείρηση, υπογράφοντας συμβάσεις έργου, ορισμένου χρόνου, με αμοιβή που φυσικά θα ορίζεται από την επιχείρηση και θα εξυπηρετεί τα οικονομικά της συμφέροντα. Είναι προφανές ότι όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι, εκτός των μελών της επιχείρησης, δεν έχουν καμία συμμετοχή στην διαχείριση της. Δεν μιλάμε, λοιπόν, για αυτοδιαχείριση-συνδιαχείριση από όλους τους εργαζόμενους, αλλά από μια συγκεκριμένη ομάδα.
• Τα 5 μέλη της ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. καταβάλλουν ένα αρχικό μερίδιο για το κεφάλαιο της επιχείρησης.   επισήμανση Νο 1: Το ποσό του μεριδίου ορίζεται από το καταστατικό. Αν λοιπόν ορισθεί πολύ μεγάλο ποσό (όπως συμβαίνει με τη μία από τις δύο ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. που διεκδικούν το Πνευματικό Κέντρο, μερίδιο 3.000,00 €) τότε θα είναι απαγορευτικό για τους εργαζόμενους, που ίσως είναι και άνεργοι, να γίνουν μέλη της επιχείρησης, γιατί απλά δεν θα έχουν τα χρήματα του μεριδίου. επισήμανση Νο 2: Το κάθε μέλος μπορεί να έχει πάνω από ένα μερίδιο, ανάλογα με το τι ορίζει το καταστατικό. Αν λοιπόν ένα μέλος-εργαζόμενος έχει 5 μερίδες θα εισπράττει 5 φορές παραπάνω χρήματα από τα διανεμόμενα κέρδη. 
• Σαν εργαζόμενοι στην ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ., μπορούν να είναι εκτός από τους δασκάλους (στη συγκεκριμένη περίπτωση του Π.Κ.), την γραμματεία και την καθαριότητα, διάφοροι άλλοι: διευθυντής; νομικός σύμβουλος; υπεύθυνος συντονισμού; υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων; μπλα... μπλα... μπλα... (τυχαίες οι θέσεις εργασίας) και να διανέμονται κέρδη σε "εργαζόμενους-μέλη" που δημιουργούν θέσεις εργασίας για τους ευατούς τους (το παράδειγμα των Μ.Κ.Ο. είναι πολύ πρόσφατο).    

Εκτός των παραπάνω που, θα μπορούσαν να παραμορφώσουν την έννοια  της ΚΟΙΝωνικής Συνεταιριστικής ΕΠιχείρησης Συλλογι­κού και Παραγωγικού Σκοπού, "...για την ικανοποίηση των αναγκών της συλλογικότητας,  που προάγει το τοπικό και συλλογικό συμφέρον, την προώθηση της απασχόλησης, την ενδυνάμωση της κοι­νωνικής συνοχής και την ενδυνάμωση της τοπικής ή περιφερειακής ανάπτυξης." , η διαχείριση κοινωνικών δομών από ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου, γιατί, δυστυχώς, ζούμε στη χώρα της ρεμούλας.
Οι ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ που θα συνεργάζονται με τους Δήμους, θα υπογράφουν προγραμματικές συμβάσεις, οι οποίες, φυσικά, θα είναι ορισμένου χρόνου. Ανά έτος οι Δήμοι θα υπογράφουν νέες, διαφορετικές συμβάσεις για τη διαχείριση των κοινωνικών δομών. Θα είναι πολύ εύκολο λοιπόν για τον οποιοδήποτε πια, μεγαλοιδιώτη να εκτοπίσει τις ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. και να αναλάβει τη διαχείριση των, όποιων, κοινωνικών δομών, μειώνοντας τις αμοιβές των εργαζομένων, που αυτός πια θα επιλέγει, και αυξάνοντας τις, όποιες, συνδρομές των πολιτών, προκειμένου να αυξήσει τα κέρδη του.
Ο Πολιτισμός είναι το εύκολο θύμα, ακολουθούν οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, τα ΚΑΠΗ, η διαχείριση των απορριμάτων και στο ευρύτερο κράτος, τα σχολεία, τα νοσοκομεία.... (εμείς όμως θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε φόρους).
Ο σκοπός είναι η πληρης διάλυση του Κοινωνικού Κράτους.

Κι αν είναι να ελπίζουμε, ότι η διοίκηση (τοπική, περιφερειακή ή κεντρική) θα θωρακίσει και θα εξασφαλίσει, ότι οι κοινωνικές δομές θα περάσουν με αυτοδιαχείριση στα χέρια όλων των εργαζομένων και όχι σε επίδοξους ιδιώτες...
 το' χουμε δει το έργο! 
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ...